W trzecim rozdziale autor omawia znaczenie panowania nad językiem oraz to, jak może on stać się przeszkodą w życiu chrześcijańskim. W wersecie 17. autor opisuje prawdziwą mądrość, która pochodzi od Boga i różni się od mądrości tego świata.
Czystość mądrości
Pierwszą cechą mądrości płynącej z góry jest jej czystość. Mądrość pochodząca od Boga jest czysta zarówno w swej istocie, jak i w intencjach. Jest to mądrość dążąca do świętości, wolna od wszelkiej skazy i grzesznych pragnień.
Mądrość dążąca do pokoju
Kolejną cechą mądrości od Boga jest pokój. Prawdziwa mądrość jest pokojowa; nie szuka konfliktów, lecz pojednania. Zamiast dążyć do zemsty czy zaspokojenia własnych pragnień, Boża mądrość zabiega o pokój i harmonię między ludźmi.
Mądrość życzliwa i przynosząca dobro
Następną cechą mądrości od Boga jest jej życzliwość i łagodność. Jest to mądrość, która nie chce nikomu sprawiać bólu ani szkodzić. Przeciwnie – troszczy się o dobro i pomyślność innych. Jej celem jest budowanie i pocieszanie, a nie niszczenie czy zadawanie cierpienia.
Mądrość pełna miłosierdzia i dobrych owoców
Kolejną cechą mądrości od Boga są miłosierdzie i dobre owoce. Prawdziwa mądrość przejawia się w konkretnych czynach, które świadczą o trosce o innych i gotowości niesienia im pomocy. Mądrość od Boga nie jest jedynie teoretyczna; wyraża się ona w namacalnych działaniach przynoszących korzyść innym.
Mądrość wolna od wahania i obłudy
Na koniec autor Listu św. Jakuba podkreśla, że ​​mądrość pochodząca od Boga jest wolna zarówno od wahania, jak i od obłudy. Nie chwieje się, nie wątpi ani nie zwodzi. Jest to mądrość zakorzeniona w prawdzie i z nią zgodna.